کلام آغازین
چرا در اين محيط آمدهام؟
چندي است كه دنياي اينترنت و وبلاگنويسي در كشورمان رواج پيدا كرده و با سرعت فراوان مخاطبان زيادي را به خود جلب و جذب ميكند. دنيايي كه در واقع دريا، شاهراه و بزرگراه فرصتهاست و همچون رودخانهاي است كه هرگز بازنميايستد و هر كس كه در آن وارد شود، موج او را با خود حركت داده و متحول و دگرگون نموده تا با رضايتمندي از آن سود ببرد و برساند. به همين منظور و به درستي عصر حاضر، دنياي ارتباطات واطلاعات و به نوعي دنياي رسانهها لقب گرفته و افراد با استفاده از فنآوريهاي نوين ارتباطي، پيامها و اطلاعات مورد نظرشان را در دهكده و محيط وب رد و بدل ميكنند. و من فكر ميكنم ورود و تمرين در اين محيط - كه فرصت بينظيري است – پنجرههاي تازهاي را براي هر كس ميكشايد تا از نعمتي كه خداوند بزرگ به بشريت عرضه كرده، بهره ببرد و بيش از پيش بر بزرگي و قدرت خالق متعال پي ببرد.
دوست و برادر بسيار عزيزم، علياكبر عباسيان (اكبرآقاي با عشق) كه خود در حوزه شعر و ادب محيطي در وبلاگنويسان فارسي ايجاد كرده، مشوق و سببساز ورود و بهرهمندي از اين فرصت براي اينجانب شد تا انشاء الله با توجه به علاقه و انگيزهام و با عنايت به موضوع و تجربه فعاليتيام – فرهنگ، ارتباطات و جامعهشناسي و ... - در حد توان و فرصت در اين دنياي متنوع و اقيانوسوار، به فعاليت بيشتر مجبور شوم و بيش از پيش تمرين كنم و ياد بگيرم. نه فقط در اين موضوع، بلكه به خاطر همه خوبيهاي خالصانه هميشه سپاسگزار اين بزرگوار هستم و خواهم بود. ¨